سفارش تبلیغ
صبا
با سلام

دوستان لطفا ما را با نظرات و انتقادات سازنده تون راهنمایی کنید

شعرهای کوتاه و مینی شعر های زیبایی که خوندید
برامون ارسال کنید

با تشکر

برای بستن این کادر کلیک کنید

 

بازدید امروز: 12 ، بازدید دیروز: 129 ، کل بازدیدها: 571051


عشق

بدست علیرضا در دسته : 90/1/27 : 10:24 عصر

عشق ببین چه می کند با دل ِبی قرار ِمن

آه ز روزگار ِدل وای ز روزگار ِمن

شاخ ِز بن شکسته ام گرچه به گِل نشسته ام

باز بیا بیا بیا بهر ِخدا کنار ِ من

گشته زمان ِ زندگی فصل ِخزان ِزندگی

ای تو روان ِ زندگی، پیش بیا بهار ِمن

همچو سبوی بسته ای، دور چرا نشسته ای

خیز و بیا لبی بنه برلبِ داغ دار ِمن

کار ِجهان رهابکن،  خیز و علاج ِما بکن

آه که بلهوس دلم برده زدست کار ِمن

        شاعر: محمد غلامی 

  وبلاگ شاعر:http://bonar.parsiblog.com

 


از چــه رو ای دلــبــر طـنــاز بــا مـا در جفائی

بدست علیرضا در دسته : 90/1/19 : 6:51 عصر

از چــه رو ای دلــبــر طـنــاز بــا مـا در جفائی          عهد می بندی ولی افسوس عهدت را نپائی

آن چه قلبی هست کاندر سینه سیمین تو داری     ویـن هـمــه بـیـرحم ای مـحبـوب مـن آخـر چرائی

دور از رویت شب و روزم سیه باشد چو مویت         ای امـیــد مـن بـگـو آخــر کـه دور از مـا کجائی

کاش بـر مـن بـگـذری تـا حال مسکینـم ببینی        لـیـک می تـرسـم بـمـیـرم از غم و هرگز نیائی

در دل زارم نمی تابد دگر نور امیدی                      واندر این دنیای تاریکم نمی بینم ضیائی

شبنمی بـاشم که عمرم ساعتـی افزون نپاید       شمع بی نـورم که تا صبحم نمی باشد بقائی

شاعری دلخسته ام غم ریزد از دیوان شعرم          طایـری افسرده ام بـیـمار و بی بـرگ و نوائی

نشکنم پیمان و هرگز روز درگاهت نتابم               کز سرکوی تـو بهتر ره نمی یابم بجائی

رخ زمـن برتافتی دیـدی چو در دامت اسیرم          دوستت دارم چو می بینم که با من بیوفائی

یک جهـان درد و بلا ریـزد بجـانم گاه قهرت             چون تبسم می کنی بر درهای من دوائی

کشتی عمرم اسیر موج وحشتزای غم شد          رحم کن ای ناخدا بر من که من دارم خدائی

 آشنا شـد آن زمان با درد و محنت جان زارم         کـآشـنــا گـردیــد دل بـا دلبـر دیــر آشنائی


بیـا ساقـی تـو امشب

بدست علیرضا در دسته : 90/1/9 : 12:39 صبح

بیـا ساقـی تـو امشب غـرق دریای شرابم کن

شـرابـم ده پـیـاپی پـاک مدهـوش و خرابم کن

        بیا ساقی که دل پرخون بود از رنج این هستی

         رهــا از پــرتــو مـی زیــن جــهـان پــر عذابم کن

مـن از ایـن جـسـم خاکی و گـنـاه آلود بـیـزارم

تـو انـدر بـوتـه اخلاص ای سـاقـی مــذابــم کـن

        برونم ساز از این جلد خود خواهی و خود بینی

         روان در مـــــاوراء ابـــــرها چــــون آفــتــابـم کـن


محبوب کردن