سفارش تبلیغ
صبا
با سلام

دوستان لطفا ما را با نظرات و انتقادات سازنده تون راهنمایی کنید

شعرهای کوتاه و مینی شعر های زیبایی که خوندید
برامون ارسال کنید

با تشکر

برای بستن این کادر کلیک کنید

 

بازدید امروز: 11 ، بازدید دیروز: 129 ، کل بازدیدها: 571050


رفتی و از رفتنت خاطر پریشانم هنوز

بدست علیرضا در دسته : 91/6/31 : 12:4 صبح

رفتی و از رفتنت خاطر پریشانم هنوز

رفتی و از رفتنت خاطر پریشانم هنوز

شعله ای می سوزد از هجر ِتو برجانم هنوز

                     ای بهار ِآرزو از باغ ِ رویت جلوه گر

                         بی تو در شب های تنهای زمستانم هنوز

گل دمید ازخاک و بلبل مطربی آغاز کرد

بی تو ای زیبا ترین، درکنج ِ زندانم هنوز

                         کاش می دیدی که همچون لاله داغم بر دل است

                        تشنه لب با پای ِ زخمی دربیابانم هنوز

تا تو بودی، بر دلم باران ِ مهری داشتی

اشک ریزان چون درختِ بعدِ بارانم هنوز

                        نسبتی دادم بهشت و باغ را با روی تو

                        ای نمی دانم چه ! زین معنی پشیمانم هنوز

 ***

شمع ِ خاموشم،  ز رویت برفروزانم شبی

شاخه ی خشکم،  درآغوشت بسوزانم شبی

                          محمد غلامی

               http://bonar.parsiblog.com

 


با دلم سر سخت شو ... تا می توانی سخت تر

بدست علیرضا در دسته : 91/6/30 : 12:58 عصر

 

با دلم سر سخت شو ... تا می توانی سخت تر

با دلم سر سخت شو ... تا می توانی سخت تر

می شود دل کندنم با مهربانی سخت تر  

                من که می دانم خدا بی آنکه مبعوثم کند

                دائما می گیرد از من امتحانی سخت تر

زندگی را باختم در این قمار اما هنوز

حاضرم حتی بپردازم زیانی سخت تر

                هیچ فکرش را نمی کردم که بعد از رفتنت

                بگذرند این لحظه ها آنی به آنی سخت تر

سخت بار آورده این دنیا مرا اما چه سود

می شود جان کندنم با سخت جانی سخت تر

                آه ! می آورد رستم هم در این پیکار کم

                پیش پایش بود اگر هر بار خوانی سخت تر

                    الهام دیداریان

 


کاش میدانستم ،به چه می اندیشی

بدست علیرضا در دسته : 91/6/30 : 10:30 صبح

 

 کاش میدانستم کاش میدانستی

کاش میدانستم ... به چه می اندیشی ؟؟؟

که چنین گاه به گاه

میسرانی بر چشم.... غزل داغ نگاه !

می سرایی از لب.....شعر مستانه آه !

راز زیبایی مژگان سیاه

در همین قطره لغزنده غم ....پنهان است !

و سرودن از تو

با صراحت ! بی ترس ! .... باز هم کتمان است !

کاش میدانستم ... به چه می اندیشی ؟؟؟

رنج اندوه کدامین خواهش

نقش لبخند لبت را برده ؟؟؟

 نغمه زرد کدامین پاییز ...

غنچه قلب تو را پژمرده ؟؟؟؟

 کاش میدانستی .... به چه می اندیشم ؟

که چنین مبهوتم ....

من فقط جرعه ای از مهر تو را نوشیدم !!!

با تو ای ترجمه عشق "خدا" را دیدم !!!

 آه ای میکده ام !!!

گاه بیداری را

از من و بیخبری هیچ مخواه !

که من از مستی خود هشیارم !

 کاش میدانستی ... به چه می اندیشم !!!

کاش میدانستی!!!!

کاش ...

 


درسی از شاگرد

بدست علیرضا در دسته : 91/6/29 : 9:30 صبح

 

تنبیه استاد

بچه ها لال شوید

بی ادبها ساکت

سخت اشفته و حیران بودم

به خودم می گفتم  

بچه ها تنبل و بداخلاقند

دست کم می گیرند درس و مشق خود را

باید امروز یکی را بزنم

و نخندم اصلا

تا بترسند و از من حسابی ببرند

خط کشی اوردم در هوا چرخاندم

چشمها در پی چوب تنبیه هر طرف می چرخید

مشق ها بگذارید جلو زود معطل نکیند

اولی کامل بود خوب

دومی بد خط بود

بر سرش داد زدم

سومی می لرزید خوب گیر اوردم

صید در دام افتاد و به چنگ امد زود

دفتر مشق حسن گم شده بود

این طرف ان طرف نیمکتش را می گشت

تو کجایی بچه؟

بله اقا اینجا

هم چنان می لرزید

پاک تنبل شده ای بچه بد

به خدا دفتر من گم شده اقا

همه شاهد هستند ما نوشتیم اقا

باز کن دستت را

خط کشم بالا رفت

خواستم به کف دستش بزنم

او تقلایی کرد چوب پایین امد

گوشه صورت او قرمز بود

هق هقی کرد و سپس ساکت شد

هم چنان می لرزید مثل شمعی ارام

بی خروش و ناله

ناگهان حمدالله در کنارم خم شد

زیر یک میز کنار دیوار

دفتری پیدا شد

گفت اقا ایناهاش دفتر مشق حسن

چون نگاهش کردم خوش خط و عالی بود

غرق در شرم و خجالت گشتم

صبح فردا دیدم که حسن با پدرش با یکی مرد دگر

سوی من می ایند

خجل و شرمنده دل نگران منتظر بودم

تا که حرفی بزند

شکوه ای یا گله ای

یا که دعوا شاید

سخت در اندیشه انها بودم

پدرش بعد سلام گفت

لطفی بکنید و حسن را بسپارید به ما

گفتمش چی شده اقا رحمان؟

گفت این خنگ خدا وقتی از مدرسه بر می گشته

به زمین افتاده

بچه سر به هوا یا که دعوا کرده

قصه ای ساخته زیر ابرو و کنار چشمش

متورم شده و درد سختی دارد

می بریمش دکتر با اجازه اقا

چشمم افتاد در چشم کودک

غرق اندوه و تاثر گشتم

من شرمنده معلم بودم

لیکن این کودک خرد و کوچک

این چنین درس بزرگی داد بی کتاب و دفتر

من چه کوچک بودم او چه اندازه بزرگ

به پدر نیز نگفت انچه من از سر خشم بر سرش  اوردم

عیب کار از خود من بود و نمی دانستم

من از ان روز معلم شده ام

بعد از ان هم دیگر

در کلاس درسم

نه کسی بداخلاق

نه کسی تنبل بود

همه ساکت بودند

تا حدود امکان درس هم می خواندند

او به من یاد اورد این کلام مولا

که به هنگام خشم

نه به فکرم تصمیم نه به لب دستوری نه کنم تنبیهی

یا چرا اصلا من عصبانی باشم

با محبت شاید

گرهی بگشاید

با خشونت هرگز

با خشونت هرگز

 


یک شبی مجنون نمازش را شکست

بدست علیرضا در دسته : 91/6/28 : 11:31 صبح

 

یک شبی مجنون نمازش را شکست

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بــی وضــــو در کوچـــه لیلا نشســـت

                     عشق آن شب مست مستش کرده بود

                    فــــارغ از جـــام الــستــش کــــرده بــــود

ســجـده ای زد بـــر لــــب درگــاه او

پــــُر ز لـــیلــا شـــــد دل پـــــر آه او

                    گـــفت یا رب از چه خوارم کرده ای

                    بــــر صلیب عـــشق دارم کرده ای

جـــــام لیلا را به دسـتـم داده ای

وندر این بازی شــکستم داده ای

                    نشتر عشقش به جانم می زنی

                    دردم از لیـلاســـــت آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم نکن

من کـــه مجنونم تو مــــجنونم نــکن

                    مــــرد ایــــن بـــازیــچـه دیگر نیستم

                    این تو و لـــیلای تو... مــــن نیستم

گــــفت ای دیــوانه لــیلایــــــت منم

در رگ پنهان و پـــیــدایـــت منـــــم

                    ســــالها بــــا جــــور لیلا ســـاختی

                    من کنارت بـــــودم و نـــشناخـــتی

عــشق لــــیلا در دلـــت انـــداختم

صد قمــــار عشق یکجا بـــاخـــتم

                    کـــــردمـــت آواره صــــحرا نـــــشد

                    گفتم عاقل می شوی اما نــشد

سوختم در حسرت یک یـا ربــت

غیر لیلا بــــــر نــــیــامد از لــبت

                    روز و شب او را صـــدا کردی ولی

                    دیدم امشب با مـنی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی

در حــــــریم خانه ام در می زنی

                    حــــال این لیلا که خوارت کرده بود

                    درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش بـــاش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

 


رفیق راهی و از نیمه راه می گویی

بدست علیرضا در دسته : 91/6/27 : 8:23 عصر

 

رفیق راهی و از نیمه راه می گویی

رفیق راهی و از نیمه راه می گویی

   وداع با من بی تکیه گاه می گویی

              میان این همه آدم میان این همه اسم

               همیشه اسم مرا اشتباه می گویی

 به اعتبار چه آیینه ای عزیز دلم

 به هر که می رسی از اشک وآه می گویی

               دلم به نیم نگاهی خوش است اما تو

               به این ملامت سنگین نگاه می گویی!?

 هنوز حوصله عشق در رگم جاری است

 نمرده ام که غمت را به چاه می گویی

         محمد علی جوشایی

 


خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید

بدست علیرضا در دسته : 91/6/26 : 5:41 عصر


خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید

 

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید   

 و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید

           رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست

          چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید

به کف و ماسه که نایاب ترین مرجان ها

 تپش تبزده نبض مرا می فهمید

          آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد

          مثل خورشید که خود را به دل من بخشید

 ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم

هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید

          خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد

          ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید

من که حتی پی پژواک خودم می گردم

آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید

محمدعلی بهمنی

 


محمدعلی بهمنی

 

محمدعلی بهمنی در 27 فروردین سال 1321 در شهر دزفول به دنیا آمد وی دوران کودکی و نوجوانی را در تهران ،کرج و بندرعباس گذراند و پس از تحصیلات مقدماتی از زمان کودکی در چاپخانه‌های تهران به کار پرداخت . او در چاپخانه با زنده یاد فریدون مشیری که آن روزها مسئول صفحه ادبی هفت‌تار چنگ مجله روشنکفر بود ، آشنا شد و نخستین شعرش در سال 1330 ، یعنی زمانی که او تنها 9 سال داشت ، در مجله روشنفکر به چاپ رسید . شعرهای وی از همان زمان تاکنون به طور پراکنده در بسیاری از نشریات کشور و مجموعه شعرهای مختلف و جنگ‌ها ، انتشار یافته است و بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیماست . بهمنی ازسال 1345 همکاری خود را با رادیوآغاز کرد و پس از آن به شغل آزاد روی آورد . او از سال 1353 ساکن بندرعباسشد و پس از پیروزی انقلاب ، به تهران آمد و مجدداً به سال 1363 به بندرعباس عزیمت کرد و در حال حاضر نیز، ساکن همانجاست . محمدعلی بهمنی مسؤول چاپخانه دنیای چاپ بندرعباس و مدیر انتشارات چی‌چی‌کا در آن شهرستان است . وی در قالب‌های مختلف از کلاسیک ، نیمایی و سپید به سرودن پرداخته است . اما وجه غالب شعرهای او ، غزل می‌باشد . بهمنی را می‌توان از زمره ترانه‌سرایان موفق این روزگار دانست . او تاکنون با شرکت در برخی همایش‌های سراسری شعر دفاع مقدس ، علاقه‌مندی خود را به حضور در این عرصه نشان داده است . محمدعلی بهمنی در سال 1378 موفق به دریافت تندیس خورشید مهر به عنوان برترین غزل‌سرای ایران گردید .


هر بار خواست چای بریزد نمانده ای

بدست علیرضا در دسته : 91/6/25 : 2:55 عصر

چای

 

هر بار خواست چای بریزد نمانده ای

رفتی و باز هم به سکوتش نشانده ای

               تنها دلش خوش است به اینکه یکی دو بار

               با واسطه "سلام" برایش رسانده ای

حالا صدای او به خودش هم نمیرسد

از بس که بغض توی گلویش چپانده ای

               دیدم که شهر باز پر از عطر مریم است

               گفتند باز روسری ات را تکانده ای

میخندی و برات مهم نیست ... ای دریغ

من آن نهنگی ام که به ساحل کشانده ای

               بدبخت من...

               فلک زده من...

               بد بیار من...

امروز عصر چای ندارم... تو مانده ای!

    حامد عسگری

 


بچه ها عشق گناه است گناه

بدست علیرضا در دسته : 91/6/23 : 7:7 عصر

بچه ها عشق گناه است گناه

از پس شیشه ی عینک ،استاد ، سرزنش بار مرا می نگرد

باز در دیده من می خواند،که چها در دل من می گذرد

               می کند مطلب خود را دنبال ،«بچه ها عشق گناه است گناه    »

              وای اگر بر دل نو خاسته ای ،لشکر عشق بتازد بیگاه

می نشینم همه ساعت خاموش ،با دل خویشتنم دنیایی است

ساکتم گر چه به  ظاهر اما، در دلم با غم تو غوغایی است

              مبصر امروز چو اسمم را خواند ،بی سبب فریاد کشیدم غایب

              رفقایم همگی خندیدند که جنون گشته  به طفلک  غالب

بچه ها هیچ نمی دانستند ،که من  آنجایم و دل جای دگر

دل آنهاست پی درس و کتاب ،دل من در پی سودای دگر

              من به یاد تو و آن روز بهار که تو را دیدم در جامه زرد

              تو سخن گفتی اما نه ز عشق،من سخن گفتم اما نه ز درد

من به یاد تو و آن خاطره ها ،یاد آن دوره که بگذشت چو باد

که در این وقت به من می نگرد،از پس شیشه ی عینک استاد

              با خیالت خوشم از اول زنگ ،لحظه ای فارغ از این دنیایم

              «زنگ خورده است منوچهر بیا»،تو فریدون برو من می آیم

                          منوجهر نیسانی

 

 


لحظه ی دیدار نزدیک است

بدست علیرضا در دسته : 91/6/23 : 2:23 عصر

لحظه دیدار نزدیک است

 

لحظه ی دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های!نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ!

های نپریشی صفای زلفکم را دست!

و آبرویم را نریزی ،دل!

ای نخورده مست

لحظه ی دیدار نزدیک است

(مهدی اخوان ثالث)


   1   2   3      >

محبوب کردن