سفارش تبلیغ
سرور مجازی ‌هاست ایران
با سلام

دوستان لطفا ما را با نظرات و انتقادات سازنده تون راهنمایی کنید

شعرهای کوتاه و مینی شعر های زیبایی که خوندید
برامون ارسال کنید

با تشکر

برای بستن این کادر کلیک کنید

 

بازدید امروز: 29 ، بازدید دیروز: 85 ، کل بازدیدها: 580371


نـدانـسـتـم کـز اول ایـن چـنــیــنی

بدست علیرضا در دسته : 89/11/27 : 12:52 صبح

نـدانـسـتـم کـز اول ایـن چـنــیــنی

نــگـــاه پـــر ز اســرارم نـبــیــنــی

                           نـدانـسـتــم بـظـاهــر مــهـربـانـی

                            پس از چندی به هجرانم کشانی

ندانستم که این مشکین کمندت

کــشــد تــار وجــودم را بـه بـنـدت

                          نـدانـسـتـم کـه ایـن زلـف پریشان

                          پـریـشـان تر کنـد ایـن قلـب نـادان

ندانستم که عشق آتش فروزد

تـمـام خـرمـن هستی بـسـوزد

                            ندانستـم به مهرت بـسـتـم دل

                            بشد کار دل از دست تو مشکل

نـدانـسـتـم چـنـیـن دور از وفـائـی

نـبـد بـاور مـرا ایـنــســان جـدائـی

                          نـدانـسـتــم بــه دامــت اوفــتــادم

                          دل و جان را در ایـن سـودا نـهـادم

ندانستم که آن چشمان مخمور

مـرا از شادکامـی مـی کـنـد دور

                           ندانستـم که چون مجنـون نالان

                           بـبــایــد ســرنـهــم انــدر بیــابـان

نـدیـدم کـه روزی همچو فـرهـاد

نـدیـده وصـل بـاید جـان خود داد

                             نـدانـسـتـم اگـر دانـسـتـه بـودم

                             بـدل راه مـحـبـت بـسـتـه بـودم

دل چـون غـنـچـه خـونـیـنـم میـازار

کــنــار هــر گـلـی بــایــد بــود خـار

                        تـو جـانـا جــان مــن بــودی ز آغــار

                        نـیــازم را بـبــیــن آخــر مــکــن نــاز

کنون ای کرده مهرت خانه بر دل

بخورشید رخت بگشای مشکل

                           شده روزم چو گیسوی سیاهت

                           تـجـلـی ده بـشـامـم بـا نـگاهت


سوختم در آتش عشقت سراپا سوختم

بدست علیرضا در دسته : 89/11/24 : 12:25 صبح

سوختم در آتش عشقت سراپا سوختم

در ره وصلت بتا پروانه آسا سوختم

                  شمع نذر عاشقانم اختیار از من نبود

                  در شبستان حرم یا در کلیسا سوختم

در شب هجر تو دل داند که در معراج عشق

جلوه دلدار دیدم چون مسیحا سوختم

                  از جفای یار هر شب اشک ریزان همچو شمع

                  آتش اندر دل زدم لرزان سراپا سوختم

وادی عشق ترا گفتم که باشد کوه طور

راز و رمز عشق می گفتم چو موسی سوختم

                  شمع را از خانه بیرون بر نمی خواهم رقیب

                  تا ببیند همچو او گریان بهرجا سوختم


نازت کشم که ناز تو جانا کشیدنیست

بدست علیرضا در دسته : 89/11/21 : 11:18 عصر

نازت کشم که ناز تو جانا کشیدنیست 

مهرت خرم عزیز که مهرت خریدنیست

                  بشنو تو داستان من و شام تیره ام

                  این قصه غم فزاست ولیکن شنیدنیست

بر موی من به دیده ی عبرت نذاره کن

کز پشت شیشه منطره برف دیدنیست

                  یک خوشه ز خرمن وصلت امید ماست

                  گل تا معطر است و شکوفاست چیدنیست


گر لعـل لـب بـه صـفـحـه ی آیینه بنگری

دانی که آن شکوفه خندان مکیدنیست

                             دل بـرکـنـم ز مـهـر تـو زیــرا کـه عاقـبـت

                             هـر رشـته ای کـه تاب ندارد بریدنیست


سنگم مـزن پـرم مشکن قلب مـن مسوز

کاین مرغ دل شکسته ز بامت پریدنیست

                           در سیـنـه مـُرد عـشـق ولی بـاز هم ببـیـن

                          اشـعـار دلگـداز (مجیدی)شنـیـدنـیـسـت


افسوس

بدست علیرضا در دسته : 89/11/15 : 11:52 صبح

افسوس که دوران جوانی به هدر رفت

ایام شباب همه با خون جگر رفت

              بگذشت به بیهودگی ایام جوانی

              چون شاخه خشکیده که بی بارو ثمر رفت


از هـجـر رخ یـار دلم خـون شد و دانم

خـونـاب دل غـمــزده از راه بـصــر رفـت

                     آن ماه دل آرا که قدش سرور روان بود

                    چـون بـرد دل خستـه مـا را ز نظر رفت


 دنیا همه رنج است و غم ای مطرب خوش خوان

 آغاز طرب کن که دل از دست بدر رفت

                     ای آهوی بگریخته بازآ که دل من

                     دیوانه صفت در پیت از کوه و کمر رفت

 


بی وفا

بدست علیرضا در دسته : 89/11/15 : 11:51 صبح

بـه یـار بـیـوفا عـمـری وفــا کـردم ندانستم

بـه امـیـد وفـا عـمـری فـنــا کـردم ندانستم

            ندانستم که دارد سنگ در سینه بجای دل

            بـجـان خـویشتـن دائـم جفا کردم ندانستم


نـدانـسـتـم کـه خـوبـی و وفـا یـکجـا نمی گنجد

ز خــوبــان مـن تـمــنــای وفـا کــردم نـدانـسـتـم

     ز من میخواست جان و سر نمیکردم دریغ از وی

     خدا دانـد که در راهش چه ها کـردم نـدانـسـتـم


کنون من پیش خود نادم پشیمانم ازین مطلب

دلـم بــا بـی وفـائــی آشـنــا کـردم نـدانـسـتـم

       بـیـا ای  بیگدلی  بـا بـیوفایان قطع پیمان کن

       وفـا از بـیـوفـا جـسـتــم خـطا کـردم نـدانـسـتـم

 


محبوب کردن